خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





دولت تدبیر چگونه نظریه پنجره احتمالات اورتون را در سیاست خارجه اجرا می کند

    با روی کار آمدن دولت دکتر روحانی، مردم منتظر تغییرات اساسی در معیشت خود بودند. روحانی قصد داشت این کار را با تحولی در سیاست خارجه جمهوری اسلامی اجرایی کند. وقتی او گفت آمریکا کدخداست و با کدخدا نمی توان درافتاد، بسیاری از تحلیلگران سیاسی این جمله وی را بسیار خطرناک ارزیابی کردند چرا که نشان از تغییرات اساسی در سیاست خارجه در مقابل آمریکا داشت. اما همه می دانستند روحانی برای اجرای آنچه در فکر دارد کار آسانی را در پیش ندارد، لذا منتظر بودند تا شیوه دست یابی روحانی به این هدف را ببینند. اگر در شیوه کاری سیاست خارجه که به دست محمد جواد ظریف سپرده شده است و روحانی هم خود در این راه کاملا دست کمک او بوده است، دقت کنیم، یکی از احتمالاتی که به ذهن می رسد این است که روحانی به کمک ظریف در حال اجرای تئوری احتمالات اورتون در قبح زدایی و بزک کردن ارتباط با آمریکا در سیاست خارجه است. برای درک بهتر این تئوری و نحوه اجرای آن، ابتدا توضیح کوتاهی در این زمینه ارائه می کنیم:

    اورتون، صاحب این تئوری، معتقد بود صرفنظر از اینکه اتاق فکر یک سیاستمدار تا چه حد قدرت متقاعد کردن مردم برای دفاع از یک سیاست خاص یا طرح را دارا باشد به هر حال مجبور است که در یک محدوده خاص عمل کند یا تصمیم گیری کند. او می تواند در مورد یک سیاست دو بازه افراط و تفریط تعریف نماید. بازه افراط و تفریط در محدوده ای است که اگر خارج از آن بازه تصمیم گیری یا عمل شود افکار عمومی آن را پس خواهند زد. لذا اولین محدوده را یک پنجره فرض کرده و می گوید اگر می خواهیم سیاستی را خارج از این محدوده بر جامعه القا کنیم باید سعی کنیم این پنجره را تغییر مکان بدهیم. میلتون فریدمن در کتاب کاپیتالیسم و آزادی در توضیح تئوری احتمالات اورتون می گوید یکی از بهترین راههای تغییر افکار جامعه این است که برای آن جامعه دست به تولید یک آلترناتیو(جایگزین) بزنیم و سعی کنیم آن را آرام آرام به جامعه بقبولانیم. این امر گام های مختلفی داردکه در اینجا می خواهیم این گام ها را با یک مثال عینی در سیاست خارجه اصلاح طلبان و در امتداد آنها که دولت روحانی قرار دارد، توضیح بدهیم. مثالی که موضوع این یادداشت را به خود اختصاص داده است، یعنی پذیرش رابطه با آمریکا برای جامعه ایران از طریق گام های تئوری پنجره احتمالات اورتون:

    گام اول- طرح غیر قابل تصور (Unthinkable):

    طرح رابطه با آمریکا ابتدا غیر قابل تصور بود. قضیه اشغال سفارت آمریکا را در نظر بگیرید. در آنزمان نه تنها این طرح غیر قابل تصور بود بلکه اگر کسی آن را مطرح می کرد شاید خود او را نیز با مسئولین سفارت بعنوان جاسوس می گرفتند.

    گام دوم- طرح افراطی به نظر می رسد (Radical):

    بعد از اینکه کمی از اوایل انقلاب فاصله گرفتیم، تفکرات بازرگانیسم کم کم در لایه های پنهان جامعه توسط برخی گروههای خاص در حال تبلیغ بود،اما جرات طرح کردن این موضوع هنوز در اذهان عمومی وجود نداشت و بیان کننده های این نظریه انسانهایی افراطی شناخته می شدند. لذا طیف سیاسی خاصی قصد داشت آن روزها قضیه را از غیر قابل تصور به طرحی افراطی تبدیل کند تا یک گام رو به جلو برداشته باشد.

    گام سوم  طرح قابل قبول می رسد (َAcceptable):

    اما طرح رابطه با آمریکا نیاز به یک تابو شکنی داشت. یک نفر باید بیاید و راه را برای مذاکره با آمریکا باز کند. باید توجه داشت که در همان ابتدا نیز نمی توان این طرح را عمومی کرد. قابل قبول کردن آن برای مسئولین رده بالای نظام می تواند اولین مرحله در گام سوم باشد. لذا قضیه مک فارلین بصورت محرمانه رخ می دهد اما وقتی امام خمینی(ره) متوجه می شوند بلافاصله واکنش نشان می دهند. مرحله دوم در این گام بصورت عمومی تر باید رخ بدهد تا جایی که برای مردم نیز مطرح شود. این اقدام را دولت خاتمی بر عهده گرفت و روزنامه های زنجیره ای نیز کمک حال وی بودند. اگر سخنان ضد رابطه با آمریکای مقام معظم رهبری را بررسی کنید می بینید که پر تعدادترین سخنرانی های ایشان مربوط به دوره خاتمی بوده است. هر چند در دوره احمدی نژاد این موضوع به حاشیه رفت با با کدخدا نامیده شدن آمریکا و ساختن با کدخدا که توسط روحانی قبل از انتخابات ۹۲ مطرح گردید دوباره این باب را باز کرد. روحانی در اولین مرحله نیز برای اجرایی کردن این گام، طرح تماس تلفنی با اوباما را پیش کشید که با تذکر رهبری مواجه شد. روحانی که می بیند هنوز این امر زود است طرح مذاکره مستقیم با آمریکا در مورد مذاکرات هسته ای را مطرح می کند و بر آن پافشاری می کند. مقام معظم رهبری با اینکه فرمودند بنده خوشبین نیستم این اجازه را دادند. حال نوبت ظریف بود که وارد گود شود. او در اولین فرصت قدم زدن با اوباما در اماکن عمومی را انجام داد. قدم زدنی که در نوع خود یک تابو شکنی بزرگ بود. در گام بعدی وقتی اعتراضات به این کار او اندکی فروکش کرد در یک اقدام بسیار سخیف، با اوباما دست داد. روزنامه های زنجیره ای و برخی عمامه به سرهای ساده لوح نیز شروع به توجیه کار او کردند. لذا روحانی و تیم سیاست خارجه اش به سرعت به سمت قابل قبول کردن طرح رابطه با آمریکا پیش می روند.

    گام چهارم  طرح معقول و بدیهی به نظر می رسد (Sensible):

    قاعدتا بعد از اقدامات فوق، برای گام چهارم لازم بود باز روزنامه های زنجیره ای و عده ای از غرب پرستان شروع کنند به بزک کردن چهره کثیف آمریکا و طرح رابطه با آمریکا را معقول و بدیهی نشان دهند. امری که مقام معظم رهبری از آن بعنوان خیانت بزک یاد کردند. به نظر می رسد هم اکنون متمایلان به غرب در ایران هم اکنون در این مرحه از تئوری پنجره احتمالت اورتون هستند.

    گام پنجم  طرح محبوب و پرطرفدار (Popular)

    گام ششم  تبدیل شدن به یک سیاست (Policy)

    به نظر می رسد پیمودن ۴ گام از نظریه احتمالات اورتون توسط طیف متمایل به غرب در ایران در طول ۳۷ سال کار سختی بوده است که توانسته اند در مرحله اجرا آن را پیاده کنند. در صورتی که گام چهارم بصورت کامل اجرایی شود، این پنجره تغییر مکان داده است و بازگرداندن این پنجره به مرحله قبل کمی سخت به نظر می رسد و دقیقا باید از همین تئوری و یک زمان طولانی دیگر استفاده شود. لذا معقول ترین راه این است که جناح مومن و انقلابی جلوی پیشروی این روش را بگیرند و هرچه سریعتر این روند را بازگشتی نمایند.


    این مطلب تا کنون 7 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : آمریکا ,روحانی ,سیاست ,قابل ,جامعه ,پنجره ,سیاست خارجه ,قابل تصور ,احتمالات اورتون ,مقام معظم ,معظم رهبری ,
    دولت تدبیر چگونه نظریه پنجره احتمالات اورتون را در سیاست خارجه اجرا می کند

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده